Дур тавихад хүндрэлтэй эмэгтэйчүүдэд ямар тусламж байдаг вэ?

Дур тавихад хүндрэлтэй байгаагаа эмчид хэлэх нь өөрөө том алхам мэт санагдаж болно. Яриаг хэрхэн эхлүүлэх, шууд үзлэг хийх эсэх, юу санал болгохыг мэдэхгүйгээс хойшлуулах нь бий. Гэхдээ ийм зовуурьтай үед тусламж хүсэхэд мэргэжлийн үг мэдэх, хамтрагчтай байх, бүхнийг туршсан байх шаардлагагүй.

Эхний уулзалтын зорилго

“Өмнөхөөсөө дур тавихад хэцүү болсон” эсвэл “хэзээ ч дур тавьж байгаагүй, энэ надад санаа зовоож байна” гэж эхэлж болно. Эмч хэзээнээс, ямар нөхцөлд тохиолддог, өвдөлт болон хуурайшилт байгаа эсэх, эмийн хэрэглээ, өвчний түүхийг асууна. Ямар нэг шинжилгээ эсвэл үзлэг хэрэгтэй бол зорилгыг нь тайлбарлуулах хэрэгтэй.

Өөрийн гол санаа зовнилыг эхэнд хэлээрэй. Зарим хүний хувьд мэдрэхүй буурсан нь, заримынх нь хувьд хамтрагчийн хүлээлтээс үүссэн дарамт хамгийн том асуудал байдаг. Эдгээрийг ижил аргаар шийдэхгүй. Хувийн туршлагаа ярьж байхдаа тухгүй бол түр завсарлах, асуултын утгыг тодруулах боломжтой.

Тусламж шалтгаанд чиглэнэ

Эм нөлөөлж болзошгүй бол эмчтэй хамт хэрэглээг үнэлнэ. Өөрөө зогсоох, тунг алгасах нь аюулгүй шийдэл биш. Өвдөлт, хуурайшилт, бусад өвчин илэрвэл тэдгээрийг эмчлэх нь төлөвлөгөөний хэсэг болно. Сэтгэлзүйн эсвэл бэлгийн эрүүл мэндийн зөвлөгөө нь айдас, хүлээлт, харилцааны нөхцөлийг ярилцахад тусалж болно.

Биеийн мэдлэг, өөрт таатай өдөөлтийг ойлгох нь зарим хүнд хэрэгтэй. Гэхдээ бүх хүнд ижил дасгал, төхөөрөмж эсвэл тос санал болгох үндэслэлгүй. Эмийн болон бусад тусгай аргын нотолгоо харилцан адилгүй тул “энэ нь миний асуудалд хэр судлагдсан бэ?”, “ямар эрсдэлтэй вэ?” гэж асуух нь чухал.